Герб Lubicz

Другие названия: Libicz, Luba, Lubow

Герб используют: Bagińscy, Bakalińscy, Baczewscy, Bielscy, Biernaccy, Боровские, Боханевичи, Бохоновичи, Будерадзкие, Бялоблоцкие, Вержбицкие, Войцишевские, Герковские, Гроховские, Грушецкие, Думницкие, Залеские, Kłosińscy, Козминские, Кошицкие, Лахмановичи, Лозинские, Медецкие, Мержеевские, Пржилуские, Рокицкие, Рубишевские, Савицкие, Садовские, Саммеры, Свидерские, Стабровские, Стржалковские, Хоецкие, Червинские, Шумовские, Jaworowscy, Januszkiewiczowie

Описание: Na tarczy w polu błękitnym, podkowa srebrna ocelami w dół skierowana. W środku jej srebrny krzyż kawalerski, takiż drugi na barku podkowy zaćwieczony. W klejnocie trzy pióra strusie. Labry herbowe błękitne, podbite srebrem.

Легенда: Legenda herbowa mówi, że nad tą rzeką w roku 1190 doszło do potyczki rycerstwa mazowieckiego z Prusami. Za odwagę oraz szczególne zasługi bitewne (pojmanie nieprzyjacielskiego wodza) jeden z rycerzy herbu Pobóg otrzymał herb własny o nazwie rzeki. Stąd herb Lubicz wywodzi się od herbu Pobóg.

Этимология: Nazwę Lubicz nosiła dawniej rzeka, która obecnie nazywa się Drwęca.

История герба: Wizerunek herbu Lubicz rozpoznany został na kilku średniowiecznych pieczęciach, zachowanych do dnia dzisiejszego. Najstarsza pieczęć pochodzi z 1348 roku i należała do Przedbora, starosty kujawskiego. Kolejna pieczęć pochodzi z 1438 roku i należy do Pawła z Grąbczewa, kanonika płockiego.

Дереворит герба: Paprocki B. Herby rycerztwa polskiego. – Kraków: Drukarnia M. Garwólczyka, 1584. – S. 334